öğrenildiğinde ufku iki katına çıkaran şeyler

AI Özet: yazar, zekayı sadece beyindeki nöronlara ve bilinçli düşünceye indirgeyenlerin yanıldığını anlatıyor. mevzuya physarum polycephalum denilen, halk arasında cıvık mantar olarak bilinen garip bir canlıyla giriyor. bu arkadaşın ne beyni var ne sinir sistemi ne de herhangi bir komuta merkezi; bildiğiniz tek hücreli, amipimsi bir yapı. ama yaptığı işler (bkz: beyin yakmak) seviyesinde. yazarın bahsettiği 2010 yılındaki deneyde, bu sarı balçığın önüne tokyonun ve çevresindeki şehirlerin yerleşimini temsil eden yulaf ezmeleri koyuyorlar. canlı önce her yere körlemesine yayılıyor ama sonra asıl şov başlıyor. gereksiz yolları budayıp en verimli ve kısa rotaları oluşturuyor. sonuçta ortaya çıkan ağ, japon mühendislerin yıllarca uğraşıp kurduğu tokyo raylı sistemine inanılmaz benziyor. yazar burada insanın kendi donanımına olan aşırı güveniyle ve kibriyle hafiften dalga geçiyor. hiçbir mühendislik eğitimi veya planlama olmadan, sadece bedensel bir süreçle bu kadar optimize bir sistem kurulabilmesi, bildiğimiz zeka tanımını çöpe attırıyor. kısacası yazar diyor ki, zeka dediğiniz şey sadece kafatasının içindeki o et yığınına özgü bir ayrıcalık değilmiş, doğa bizi yine şaşırtmış.