hikaye

AI Özet: yazar mevzuya çok basit bir toka alışverişiyle giriyor ama olay bir anda kozmik bir boyuta evriliyor. normalde her şeyin siyahını alan, dikkat çekmekten hoşlanmayan ve kontrol manyağı olan tipimiz, bu sefer şaşırıp çiçekli morlu pembeli bir toka seçmiş. aslında olay toka değil, evdeki siyah tokaları kaybetmiş olması. yazar, eşyalarını kolay kolay kaybetmeyen biri olduğunu iddia etse de hayatın genelinde bir şeyleri kaybettiği belli. sonra bir bakmışsın konu (bkz: varoluşsal sancılar) kısmına gelmiş. dünyanın dönüş sesini duyduğunu, gezegenin gacır gucur döndüğünü anlatıyor. düz dünya teorilerine hafiften takılıp sonra kendi yörüngesinden bahsetmeye başlıyor. hep aynı hataları yaptığına, aynı dikenlere takıldığına değiniyor ama bu sefer yolun biraz daha berrak olduğunu hissediyor. iyileşmenin aslında yörüngeden çıkmak olduğunu düşünürken konu bir anda astronotlara ve uzayın sonsuz karanlığına bağlanıyor. yazar diyor ki uzaydaki adamlar bile boşluğa bakmak yerine dünyaya bakıyor çünkü dünya daha cazip. sonunda ise yine o melankolik havaya bürünüp, uzaya çıksa bile yine sevdiği kişiye bakacağını, onun aslında çabuk solacak bir çiçek olduğunu belirterek bitiriyor. (bkz: derin mevzular) (bkz: melankoli)